Riviera Shqiptare

Riviera shqiptare (shqip: Riviera shqiptare, shqiptuar [ɾiviˈɛɾa ʃcipˈtaɾɛ]), e njohur gjerësisht si Bregu, është një vijë bregdetare përgjatë Detit Jon veri-lindor në Detin Mesdhe, që përfshin rrethet e Sarandës dhe Vlorës në Shqipërinë jugperëndimore. Ai përbën një seksion të rëndësishëm të bregdetit shqiptar të detit Jon, i mbushur me fshatrat Palasë, Kondraq, Dhërmi, Ilias, Vuno, Himarë, Pilur, Kudhës, Qeparo, Borsh, Piqeras, Sasaj, Lukovë, Shën Vasil dhe Nivicë-Bubari. Riviera nuk duhet të ngatërrohet me të gjithë vijën bregdetare të vendit, e cila përfshin bregdetin e Detit Jon dhe bregdetin kryesisht të sheshtë të Detit Adriatik në veri. Malet Cerauniane ndajnë bregdetin nga brendësia e vendit. Zona është një destinacion kryesor për jetën e natës, ekoturizmin dhe tërheqjen elitare në Shqipëri. Ajo përmban fshatra tradicionale mesdhetare, kështjella të lashta, kisha, manastire, plazhe të izoluara me ngjyrë bruz, gjire, qafa malore, kanione bregdetare, gjire, lumenj, faunë nënujore, shpella dhe pemishte portokalli, limoni dhe ulliri. Gjatë kohërave klasike, në vitin 48 p.e.s., gjatë ndjekjes së Pompeut, Jul Cezari shkeli dhe e çlodhi legjionin e tij në Palasë. Ai vazhdoi në Qafën e Llogarasë në një vend që më vonë u quajt Qafa e Cezarit. Rajoni fitoi vëmendje ndërkombëtare pas rindërtimit të rrugës bregdetare SH8 në vitin 2009, ndalesës së turneut të DJ Tiësto në Dhërmi në vitin 2010 dhe xhirimit të një episodi të Top Gear që paraqiste një ndjekje marramendëse me makina përgjatë rrugës dredha-dredha bregdetare. Riviera Shqiptare u shpall si Destinacioni me Vlerë më të Mirë për vitin 2012 nga Frommer's. Zona ka qenë mikpritëse e disa festivaleve ndërkombëtare muzikore si Kala Festival, Soundwave Albania dhe Turtle Fest, ndërsa është bërë e njohur për klubet e saj të natës të vjetra si Havana Beach Club pranë Dhërmiut dhe së fundmi hapi Folie Marine në plazhin e Jalës. Numri i turistëve është rritur ndjeshëm që nga viti 2016. Gjithnjë e më shumë evropianë udhëtojnë në Revierën Shqiptare nga viti në vit, veçanërisht nga Mbretëria e Bashkuar, Gjermania, Italia, Suedia, Franca, Bosnja dhe Hercegovina, Polonia, Ukraina, Moldavia, Maqedonia e Veriut, Serbia dhe Kroacia. Si pjesë e planit master rajonal, Banka Botërore dhe institucione të tjera po financojnë projekte të infrastrukturës lokale, duke përfshirë rinovimin e çative dhe fasadave të shtëpive tradicionale me pamje nga Riviera, ridizajnimin e shesheve të qytetit dhe ndërtimin e impianteve të furnizimit me ujë dhe trajtimit të ujërave të zeza. PIKA REFERIMI Saranda është një nga atraksionet turistike më të rëndësishme të Rivierës Shqiptare. Pranë qytetit ndodhen rrënojat e qytetit të lashtë të Butrintit. Ksamili është një nga vendpushimet bregdetare më të frekuentuara nga turistët vendas dhe të huaj. Ishujt e Ksamilit janë një arkipelag i vogël pranë brigjeve të fshatit me të njëjtin emër. Dhërmiu është ndërtuar në një shpat të Maleve Ceraunian në një lartësi prej afërsisht 200 metrash. Zona bregdetare ka parë një bum në ndërtimin e ambienteve të akomodimit, siç janë komplekset e vilave prej druri dhe hotelet moderne butike. Përveç kësaj, konsiderohet një destinacion për jetën e natës. Kanioni i Gjipesë, i vendosur midis Iljasit dhe Vunoit, mund të arrihet vetëm duke ecur në këmbë nga Manastiri i Shën Theodhorit. Borshi është plazhi më i madh në detin Jon (7 km). Turizmi këtu është ende në zhvillim dhe ka një numër të vogël hotelesh dhe shtëpish mysafirësh të vogla. Himara ka plazhe të gjata me rërë të bardhë dhe kodrat e pakta pranë detit janë të rrethuara me tarraca dhe të mbjella me ullinj dhe agrume. Sipër është Qyteti i Vjetër i cili përmban një kështjellë dhe disa shtëpi të fortifikuara prej guri. Qeparoi ndodhet në shpatin perëndimor të malit Gjivlash, rreth 450 metra mbi nivelin e detit dhe është i ndarë në dy vendbanime. Qeparoi i vjetër kurorëzon majën e kodrës me pamje nga hektarë me ullishte dhe deti. Vendbanimi i ri ngjitet në shpatin e kodrës mbi plazh. Shumë nga shtëpitë kanë shkallë që të çojnë direkt në plazh. Disa hotele dhe disa bujtina ofrojnë akomodim. Një shëtitore e re buzë detit është ndërtuar së fundmi dhe është e njohur për familjet në mbrëmje. Palasa është një fshat pranë Parkut Kombëtar të Llogarasë dhe gjithashtu një destinacion shumë i njohur për turistët e huaj. Më 4 janar 48 p.e.s., gjatë ndjekjes së Pompeut, Jul Cezari zbarkoi në Palasë. Lukova është një fshat në Qarkun e Vlorës me plazhe të mrekullueshme dhe ullishte të mbjella në shpate kodrash me tarraca. Fshati Piqeras është vendlindja e heroit kombëtar shqiptar Vasil Laçi, i cili u përpoq të vriste Viktor Emanuelin III, Mbret të Italisë dhe Shefqet Bej Vërlacin, Kryeministër të Shqipërisë pas pushtimit të Shqipërisë nga Italia fashiste. Gadishulli i Karaburunit është i vetmi park detar kombëtar i Shqipërisë. Gadishulli i Karaburunit është plotësisht i pazhvilluar dhe ofron një bollëk mundësish për ecje në natyrë. Një pjesë e maleve është përcaktuar si park kombëtar, i pasur me kafshë të egra, duke përfshirë drerë, dhelpra, derra të egër dhe madje edhe ujqër. Jalë njihet për jetën e saj të natës. Folie Marina ndodhet në Jalë. Llaman është i njohur për plazhet me zhavorr me ujëra të thella e të kthjellëta. Ishulli i Zvërnecit është një ishull brenda Lagunës së Nartës. Ishulli është një atraksion turistik sepse përmban Manastirin Bizantin të Zvërnecit të shekullit të 13-të, të ruajtur mirë. Kalaja e Porto Palermos është një kështjellë e vendosur në gjirin e Porto Palermos. Huffington Post e renditi Porto Palermon të parin midis 15 Destinacioneve të Pazbuluara Evropiane për vitin 2014. Butrinti ishte një qytet i lashtë dhe është i mbrojtur nga UNESCO si Vend i Trashëgimisë Botërore. PARQET KOMBËTARE Parku Kombëtar i Llogarasë është i njohur për florën dhe faunën e tij të gjallë me mbi 100 lloje të ndryshme kafshësh dhe zogjsh të egër, duke përfshirë: drerët, macet e egra, dhelprat, etj. Përzierja e ajrit freskues malor të lartësive të mëdha dhe afërsisë me detin e bën atë një destinacion shumë tërheqës për turistët. Zona është gjithashtu e rëndësishme për rritjen e ekoturizmit, piknikut, ecjes në natyrë dhe sporteve ajrore. KËSHTJELLA Kalaja e Ali Pashës u emërua sipas Ali Pashës së Tepelenës, i cili banoi atje deri në vitin 1820. Kalaja aktuale u rindërtua në vitin 1819 nga sipërfaqja e saj me 3 kulla. Deri në vitin 1820, ajo ishte rezidenca e dytë e Ali Pashës. Kalaja e përshkruar dhe e paraqitur njihet gjerësisht si Kalaja Trekëndëshe. E ndërtuar nën sundimin venecian në fund të shekullit të 15-të ose në fillim të shekullit të 16-të, ajo ofroi një fortesë për venecianët në Korfuz për të shfrytëzuar peshkimin, kullotjen, ullinjtë dhe lëndën drusore në dhe përreth Butrintit. Kalaja e Borshit njihet edhe si Kalaja e Sopotit nga emri i kodrës në të cilën ndodhet. Kalaja e Lëkurësit ndodhet në një pikë strategjike kodre me pamje nga gjiri i Sarandës në formë patkoi. Nga këtu mund të shihet i gjithë qyteti, si dhe ishujt e Ksamilit, ishulli i Korfuzit dhe Laguna e Butrintit. ——— Burimi: ky artikull është përkthyer dhe përshtatur nga artikulli “Albanian Riviera” në Wikipedia anglisht (https://en.wikipedia.org/wiki/Albanian_Riviera), shkruar nga kontribuesit e Wikipedia-s (https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Albanian_Riviera&action=history), i publikuar nën licencën CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.sq). Ky përkthim shpërndahet me të njëjtën licencë. Përkthimi është bërë automatikisht dhe mund të përmbajë pasaktësi.